Voor dit artikel praat ik met Erik Companje en Durand Spithoven, beiden medewerkers van de gemeente Hellendoorn. Durand: “Ik werk met mensen van de sociale werkplaats, met een afstand tot de arbeidsmarkt. Erik werkt met een reguliere ploeg. Van onze afdelingen werkt iedereen in de buitendienst, ‘in het groen’ dus.”
De gemeente Hellendoorn doet sinds 2018 mee met de Jaarlijkse Lyme Screening van Innatoss, de JLS. De eerste twee jaar werden alleen de ‘gewone’ buitenmedewerkers getest, later is daar de groep stratenmakers aan toe gevoegd. Erik: “Tot onze verbazing bleek van deze groep bijna iedereen antistoffen in het bloed te hebben. Blijkbaar loop je als stratenmaker veel risico, ondanks dat dit niet geldt als ‘werken in het groen’.”
Iedereen kent én erkent het belang van testen
Bij de start van de JLS was er wel wat promotie en uitleg nodig om de medewerkers zo ver te krijgen om mee te doen en daadwerkelijk bloed te laten prikken. Erik: “We hebben in het begin uitgebreid moeten uitleggen wat het belang is van het testen op Lymeziekte. Maar ook hoe het proces verloopt, welke gegevens de werkgever maar ook de werknemer krijgen en hoe de privacy van de werknemer gewaarborgd wordt. Inmiddels kent én erkent iedereen het belang van het testen, én er komt elk jaar wel iemand uit die positief blijkt te testen op Lyme antistoffen.”
Op dit moment verloopt het hele proces zo soepel dat beide heren geen reclame meer hoeven maken. Durand legt uit dat aan nieuwe medewerkers het hele traject wordt aangeboden, en dat dankzij positieve reacties van collega’s iedereen eigenlijk ‘gewoon mee doet’. “De collega’s nemen gewoon iedereen mee. Ze zeggen tegen elkaar: ‘Kom, we gaan even testen’. Daardoor is de bezettingsgraad van mijn ploeg heel hoog, zo’n 95% doet mee.” Door goede voorlichting aan het begin, en het belang wat elke keer weer onderschreven wordt door de uitslagen is voor iedereen dus duidelijk dat dit belangrijk is.
In de praktijk weet ook iedereen nu goed hoe het werkt. Durand: “Bij een nieuwe testronde licht ik mijn medewerkers allemaal mondeling in en Erik stuurt aan zijn medewerkers een appje met de mededeling ‘De testen zijn er weer’. Iedereen weet dan waar, wanneer en hoe laat er bloed geprikt wordt. In het begin prikten we in aparte kamertjes, nu zitten er gewoon twee medewerkers broederlijk naast elkaar en met elkaar te dollen. Ze maken grapjes als ‘hem hoef je niet prikken, die heeft alleen maar alcohol in zijn aderen’. In een uur tijd prikken de verpleegkundigen zo’n veertig mensen; dat gaat supersnel en iedereen doet er heel luchtig over. De enkeling die bang is om te prikken benader ik persoonlijk, daar ga ik op een rustig moment tijdens de priksessies even naar toe, leg uit dat nu een goed moment is en dan gaan ze eigenlijk altijd toch mee.”
Het is duidelijk dat Erik en Durand beiden enthousiast zijn over hoe Innatoss dit aanpakt. Alles wordt geregeld, verpleegkundig personeel is er op de afgesproken tijd om bloed te prikken, en naderhand krijgt iedereen een mailtje met de uitslag. “Als de uitslag er is,” vertelt Erik, “zijn de medewerkers altijd heel open over het resultaat. Als leidinggevenden weten wij niks, maar binnen een paar uur staat de medewerker met een positieve uitslag bij ons bureau en is iedereen op de hoogte van elkaars uitslagen.”
Heel Twente kleurt donkerrood op de tekenkaart
Ondanks dat beiden enthousiast zijn over hoe goed alles geregeld wordt is er ook wel eens iets mis gegaan. Maar daar kunnen ze eigenlijk alleen maar om lachen. “We hadden een keer last van een wat onhandige koerier. Die zorgde ervoor dat een pakket met bloedmonsters zoek raakte. Wij maakten hier allemaal al geintjes dat iedereen overnieuw geprikt zou moeten worden, maar gelukkig kwam het zover niet en werd het snel opgelost.” Aan het eind van ons gesprek zegt Durand Spithoven: “Heel Twente kleurt donkerrood op de tekenkaart”. Daarmee maakt hij direct duidelijk waarom de gemeente Hellendoorn zo fanatiek deelneemt aan de Jaarlijkse Lyme Screening (JLS) van Innatoss.
